Bugun...


Yeliz TEKİN


facebook-paylas







NEFES
Tarih: 10-01-2016 21:16:00 Güncelleme: 10-01-2016 21:16:00


 

                                                                  NEFES

      Hava soğuk, güzel ama bir o kadar da sert bir rüzgar içini titretiyor insanın, derin bir nefes çekiyorum içime ben biliyorum, bu nefesi  böyle rahat rahat içine çekmek isteyen dünya kadar insan var. Hafif bir yağmur başlıyor bir anda, insanlar kaçışıyor aslında,  o yağmuru yüzünde  hissetmek insana yaşadığını hatırlatıyor o yağmurun altında ıslanmak ne kadar keyifli ama söyleyemiyorum tabi kimseye.

      Allah’ım bu kadar insan nerden geliyor? nereye gidiyor? diye düşünmeden edemiyorum  otobüs bekliyoruz herkes yağmurdan korunmak için durağa sıkışmış tabii hafta sonu otobüs yanaştığında binmek için insanlar birbirini eziyor neredeyse. Bir beyefendi bana yol veriyor biraz şaşırmakla beraber seviniyorum tabi teşekkür edip basıyorum kartımı. Oturacak bir yer buldum şanslıyım hemen gözlerim beyfendiyi arıyor bana sırasını verdi ayakta kalmışsa çok üzülürüm O da oturmuş güzel artık şehir içi olan fakat şehirler arası yol kadar uzun sürecek yolculuğumuza başlıyoruz. Yanimda ki bayan hemen telefonu eline alıyor  resmen yolculuk boyunca konuşacağı bir numara arıyor belli, aman Allah’ım buldu ne yazık ki, en az iki saat ben bu bayanın bütün konuştuklarını dinlemek zorundayım gülümsüyorum  elimde olmadan mutlu, demek ki seviyor telefonda dedikoduyu varsın yapsın bu kadar küçük şeyler mutlu etmeli insanı. Camdan dışarı bakıyorum yağmurun ilk şokundan sonra insanlar azalmış sanki. İki genç dikkatimi çekiyor yağmur hızlanmış ama delikanlı kızın elini sımsıkı tutmuş şemsiyeleri de yok,  ıslanmışlar ama gülümsüyorlar birbirine sohbet ediyorlar ve sakin sakin yürüyorlar yağmurun altında, resmen keyfini çıkarıyorlar yağmurun.

       Hayat daha avuçlarındayken insanın , kıymetini bilmeliyiz aslında. Rüzgarı hissetmek, yağmurda ıslanmak, güneşte ısınmak, düşen bir yaprak tanesini izlemek o kadar güzel ki…

       Evet ben bir engelliyim ve bazen iyi ki de bu olay başıma geldi diyorum . Herşeyin tadı, kokusu, duygusu daha kuvvetli artık.

        Hepimiz her gün, bir gün ölmek için yaşıyoruz!!!  Şimdi okuyuculardan bir şey rica ediyorum. Camı açın gözlerinizi kapayın ve derin bir nefes alin…

                                                                                                                          Yeliz Tekin



Bu yazı 1041 defa okunmuştur.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YUKARI